اتیسم نوعی اختلال عصبی رشدی است و عصبی رشدی بودن به این معنا است که در سال‌های اولیه رشد صورت می‌گیرد. ارتباطات عصبی بخش‌های مختلف مغز افراد دارای اتیسم دچار مشکل و روند شبکه شدن سلول‌های عصبی مغز این افراد ناهمگون می‌شود.
ما در اتیسم دو دسته اصلی از علائم را مشاهده می‌کنیم:
۱.ضعف در ارتباط(کلامی یا غیر کلامی)، ضعف در مهارت‌ها و تعاملات اجتماعی
۲.علائق محدود و تکراری و رفتارهای تکراری و کلیشه‌ای
علائم اتیسم تا قبل از دو سالگی:
✓کودک علاقه‌ای به محرک‌های اجتماعی مثل نگاه کردن به چهره افراد دیگر ندارد
✓عدم یا ضعف تماس چشمی
✓عدم لبخند اجتماعی
✓عدم یا ضعف واکنش به صداهای محیط
✓عدم یا ضعف برگشت به اسم
✓برای دیدن منبع صدا اشتیاقی ندارد
✓عدم علاقه به لمس و در آغوش گرفته شدن
✓عدم واکنش به بازی‌های معمول و مورد علاقه سایر کودکان مثل دالی بازی
✓عدم غان و غون در سنین سه تا شش ماهگی و عدم نشان دادن علائم اولیه گفتار
✓عدم استفاده از حرکات بدنی و ایما اشاره، مثلن وقتی می‌خواهید در آغوشش بکشید دستش را دراز نمی‌کند و یا برای بیان نه سر خود را به بالا نمی‌اندازد.
علائم اتیسم بعد از دو سالگی:
✓عدم تماس چشمی
✓تاخیر در مهارت گفتاری و ارتباطی
✓روتین سازی
✓ناراحتی از تغییرات(در نظم خانه، جای خواب، مسیر بازگشت، نوع و بافت لباس و سایر موارد)
✓واکنش شدید یا عدم واکنش به محرک‌های حسی(بیش حسی و کم حسی) به طور مثال حساس بودن به بو، علاقه به نور شدید و سایر موارد
✓عدم درک احساسات و حالت عاطفی دیگران و عدم نشان دادن همدلی
✓تمرکز شدید بر روی علائق و اشیا
✓عدم واکنش به اسم
✓عدم یا ضعف استفاده از اشاره
✓عدم در میان گذاشتن علایق(مواردی غیر از بیان درخواست)
تشخیص قطعی اتیسم بعد از دو سالگی صورت می‌گیرد. در این زمان متخصصین باید به رفتار و سیر پیشرفت مهارت‌های رشدی و حرکتی کودک توجه کنند.
درمان اتیسم:
✓آموزش و مداخلات رفتاری و ارتباطی خط اول درمان اتیسم هستند.
✓درمان اتیسم یک پروسه و ترکیبی از روش‌های آموزشی، توانبخشی و در برخی اوقات دارویی است.
✓کاردرمانی، گفتار درمانی، بازی درمانی، رژیم غذایی و…
✓توانبخشی شناختی
